valkuil 1
De betoverde slaap
Je leeft het... zonder te zien dat het een verhaal is
De prinses sliep.
Niet zoals jij en ik slapen.
Maar in een wereld
die voor haar klopte.
Alles voelde logisch.
Alles had een reden.
Ze dacht wat ze dacht.
Ze voelde wat ze voelde.
En dat was de waarheid.
Ze wist het niet
dat er ooit iets over haar was uitgesproken.
Iets kleins misschien.
Een zin.
Een moment.
Een besluit.
Net als bij Doornroosje
Nog voor ze wist wie ze was,
was haar verhaal al begonnen.
Niet door haar.
Maar het werd wel...
haar werkelijkheid.
Totdat ...
er iets begon te wringen.
Een klein moment.
Bijna niet te vangen.
Alsof er iets niet meer paste.
Alsof er...
meer moest zijn.
Maar ze kon het niet benoemen.
Misschien voel je een herkenning.
Dat je leeft
vanuit iets
dat ooit is ontstaan.
Iets dat prikte.
Misschien zelfs zeer deed.
Een gedachte.
Een overtuiging.
Een gevoel dat is blijven hangen.
En dat je dat bent gaan geloven.
Herken je dit?
Wat als dit geen waarheid is...
maar een verhaal
dat ooit is begonnen?
Misschien door iets kleins.
Iets wat iemand zei.
Iets wat je meemaakte.
Iets wat je besloot.
Zoals een fluistering
die je bent gaan geloven.
Zó vaak
dat het niet meer voelt als een keuze.
En vanaf dat moment…
ben je ernaar gaan leven.
✦ zonder dat je het doorhad
Misschien zie je het terug.
In wat je aantrekt.
In waar je blijft.
In wat steeds opnieuw gebeurt.
Niet omdat jij zo bent.
Maar omdat het verhaal
zich blijft herhalen.
Welk verhaal zie je steeds terugkomen?
Maak deze zin eens af:
"Mijn verhaal is..."
lees je nog een keer je antwoorden terug.
