valkuil 3
De redder
Je zoekt geen prins.
Je zoekt een kikker om te veranderen.
En noemt het liefde.
Je ziet hem.
En ergens weet je het al.
Hij is het nét niet.
En precies dat… trekt je aan.
Niet ondanks.
Maar dankzij.
Er zit iets in hem dat schuurt.
Iets wat aandacht nodig heeft.
Iets wat nog niet klopt.
En jij voelt het meteen.
Waar het zit.
Wat er nodig is.
Hoe het anders kan.
Nog vóór hij iets zegt
ben jij al aan het bewegen.
Aan het verzachten.
Aan het begrijpen.
Aan het oplossen.
Je valt niet op hem.
Je valt op het werk dat erin zit.
Misschien herken je dit.
Dat mensen zeggen:
“Je hebt weer een project.”
- dat zeiden mijn vrienden tegen mij -
En dat je lacht.
Alsof het toeval is.
Maar als je eerlijk bent…
kies je hem niet omdat hij er al is.
Je kiest hem
om wat hij kan worden.
Een man met iets dat opgelost moet worden.
Een verhaal dat herschreven kan worden.
En jij?
Jij stapt er moeiteloos in.
Niet als partner.
Maar als degene die het beter maakt.
Herken jij dit?
Dit voelt als liefde.
Maar het is vaak vermijding.
Zolang jij bezig bent met hem…
hoef je niet bij jezelf te zijn.
Zolang jij oplost…
hoef je niet te voelen wat er bij jou schuurt.
En er zit nog iets onder.
Iets wat je misschien niet meteen wilt zien:
Als hij jou nodig heeft…
dan blijft hij.
Dan ben jij belangrijk.
Dan word jij gekozen.
Dus je geeft.
En geeft.
✦ en geeft
Tot je ergens voelt:
waar ben ik gebleven?
Wat gebeurt er…
als jij stopt met helpen?
Niet een beetje.
Maar echt.
Geen advies.
Geen dragen.
Geen oplossen.
Blijft hij dan?
Of blijft er vooral stilte over?
Wat gebeurt er als jij stopt met oplossen?
Waar ben jij... als je niet meer oplost?
Wat blijft er dan van jou over?
"Als ik hem niet oplos dan...."
lees je nog een keer je antwoorden terug.
