valkuil 3
De redder
Je zoekt geen prins.
Je zoekt een kikker met achterstallig onderhoud.
En noemt het liefde.
Je ziet hem.
En ergens weet je het al.
Hij is het nét niet.
En precies dat trekt.
Niet ondanks.
Dankzij.
Er zit iets in hem dat schuurt. Iets wat aandacht nodig heeft. Iets wat nog niet klopt.
En jij voelt het meteen.
Waar het zit.
Wat er nodig is.
Hoe het anders kan.
Nog vóór hij iets zegt, ben jij al in beweging.
Je verzacht.
Je begrijpt.
Je lost op.
Je kijkt niet alleen naar wie hij is.
Je kijkt naar wie hij zou kunnen worden, als iemand hem maar even goed vasthoudt. En daar sta jij dan. Met je pincet. Je goede bedoelingen. En je innerlijke verbouwingsplan.
Je valt niet op hem.
Je valt op het werk dat erin zit.
Misschien herken je dit.
Dat mensen zeggen:
“Je hebt weer een project.”
En dat jij lacht.
Alsof het toeval is.
Alsof hij zomaar op je pad sprong, met dat kroontje op zijn hoofd en die blik van: red mij, maar noem het geen redden.
Maar als je eerlijk bent, kies je hem niet om wie hij is.
je kiest hem ook om wat hij kan worden.
Een man met een verhaal dat herschreven kan worden. Een hart met een deukje.
Een kikker met potentie.
Voor je het weet zit je met een pincet in je hand en een toekomstplan in je hoofd.
Herken jij dit?
Dit voelt als liefde.
Maar vaak is het vermijding met een gouden randje.
Zolang jij bezig bent met hem, hoef je niet stil te staan bij jezelf. Zolang jij oplost, hoef je niet te voelen wat er bij jou schuurt.
En ergens onder al dat zorgen ligt nog iets.
Iets wat je misschien liever niet meteen op tafel legt.
Als hij jou nodig heeft, blijft hij misschien.
Dan ben jij belangrijk.
Dan word jij gekozen.
Dan is er een reden waarom hij niet weggaat.
Dus je geeft.
En je geeft.
✦ en je geeft nog wat
Tot je ergens voelt:
waar ben ik gebleven?
Want redding heeft nu eenmaal goede belichting.
Tot je op een dag merkt dat je niet meer naast hem staat, maar half over hem heen gebogen. Met je handen vol oplossingen en je hart ergens onder tafel.
En dan komt de vraag.
Wat gebeurt er als jij stopt?
Niet een beetje.
Echt.
Geen advies.
Geen dragen.
Geen oplossen.
Geen spoedreparatie aan een kikker die daar zelf niet om vroeg.
Blijft hij dan?
Of blijft er vooral stilte over?
Wat gebeurt er als jij stopt met oplossen?
Wie ben jij als je niemand aan het redden bent? Waar hoop je op, terwijl je helpt?
Wat durf je niet te vragen, omdat je al zo hard aan het geven bent?
"Als ik hem niet oplos dan...."
lees je nog een keer je antwoorden terug.
