De trein
Voor het eerst met de trein van Szentlörinc naar Budapest. Het lijkt wel of er iets te doen is bij het spoor. Er staan wel zeven bussen klaar en er staan allerlei spoorwegbeambten het zaakje te regelen. Ik had bij het boeken van mijn kaartje al begrepen dat er aan het spoor gewerkt wordt en dat er daarom bussen worden ingezet op bepaalde trajecten.
Als ik door wil lopen naar mijn perron word ik tegengehouden door een man met een bordje. Zo een waar we vroeger treintje mee speelden. Rood aan de ene kant en groen aan de andere. In zijn oortje praat hij met iemand. Waarschijnlijk de machinist van de trein die iets verderop staat. Inderdaad, na een minuutje gaat deze in beweging. Als de trein voorbij is geeft hij met een vriendelijke glimlach aan dat ik door mag lopen.
Mijn trein staat al te wachten. Op geplastificeerde kaartjes achter de ramen zie ik dat het de juiste trein is. Er is geen perronnummer of bord waarop staat hoe en waar de treinen gaan. Het kaartje heb ik van tevoren geboekt. Voor deze trein moet ik een plaats reserveren. Ik wist al dat de trein niet duur was, maar het is echt goedkoop (in onze ogen). Ik heb eerste klas geboekt in een stiltecoupé. Kan ik lekker zitten schrijven. We zitten met 5 mensen in een ruimte waar 16 mensen kunnen zitten. Iets verderop zijn nog echte coupés, met zo’n gang erlangs. In totaal ben ik 30 euro kwijt. Heen én terug.
Zojuist heb ik om het hoekje bij de restauratie een kopje koffie gehaald. Dit kan ik wel een poosje volhouden. Dat moet ook wel, want de reis naar Budapest-Kelenföld duurt 2,5 uur. Een vriendinnetje uit Nederland vertrekt zo vanuit het hotel bij het vliegveld met de bus en de metro naar hetzelfde station. Dan lunchen we samen en reizen we samen terug naar Szentlörinc. Martin haalt ons op natuurlijk. Ook voor haar kon ik een kaartje boeken. Zij reist wel gratis omdat ze de pensioengerechtigde leeftijd heeft bereikt (hier is dat 65), maar voor deze trein moest ik een stoel reserveren. Dat kost maar liefst 990 forint, zo’n 2,5 euro. En nog eens 2,5 euro voor de 1e klas toeslag.
Hoe ouderwets het perron ook lijkt, de conducteur met een duidelijk petje op en met zo’n bordje in z’n hand, de trein is relaxed en behoorlijk modern. De koffie is drinkbaar. En het kaartje moest ik online via de app kopen. Alles staat daarin.
Ik zou nog iets uitzoeken op de laptop, wat ik nodig heb staat open. Dan hoef ik geen verbinding met internet te maken. En ik heb een boek. Voor als ik daaraan toekom.
Overigens, nog iets grappigs. Een paar dagen later kreeg ik van de MAVPlus (waar je het kaartje moet kopen) bericht dat ik de helft van het geld terugkreeg. De trein had vertraging gehad (maar liefst 20 minuten). Automatisch geregeld. Soms is het echt een wonderlijke wereld, hier in het Hongaarse.
En nee, het station ziet er niet meer zo uit als op deze foto. Maar het voelde wel zo!
