Het koelde even af. De regen kwam als een dief in de nacht. Kort, snel en ongezien verdween het weer. Daarna bleef het dreigen. Maar de drie druppels die de wolken nog uit wisten te persen maakten de dreiging bij lange na niet waar.
De abrikozenbomen hebben geen ruzie, maar ze zijn wel verdeeld. De een draagt een paar vruchten, de ander iets meer en weer een andere helemaal niet. Kennelijk te danken aan een slecht voorjaar voor abrikozen. Ze zijn ook wat flauw van smaak.
Van de boom met wel vruchten heb ik de mooiste geplukt en er drie flessen abrikozen/gember siroop uit weten te persen. De perziken groeien wel mooi door en dat belooft een rijke oogst te worden. Als er niks geks gebeurt natuurlijk.
Een vriendin die vorig jaar in Hongarije is komen wonen, kwam een weekje bij ons. Even ‘los’ van thuis. Het acclimatiseren kostte flink wat energie. Zo kwam ze bij ons tot rust en kon een beetje opladen. Ze zei: “Jullie zouden hier heel goed mensen kunnen ontvangen die behoefte hebben aan rust, aan afstand en aan ‘nu-even-niet’. Met jullie erbij is het heel fijn”. Wat mooi om te horen, want dat is wat we met Anara’Lun voor ogen hebben. Anara’Lun betekent: “de adem die tot rust komt’.
Omdat een vriendinnetje drie weken komt logeren hebben we het buurhuisje zo goed mogelijk in orde gemaakt. Maar, omdat ze aangegeven heeft graag te willen helpen, én omdat ik weet dat ze goed kan schilderen, hebben we daar nog wat klussen overgelaten. Ze denkt mee. En doet mee. Superfijn. Natuurlijk gaan we ook samen winkelen, om het leuk aan te kunnen kleden. Gisteren heb ik haar opgehaald van het vliegveld. We kunnen ‘los!’ Want dit ziet er nog wel saai uit, toch?
In de tussentijd maakten we de buitenkeuken zomerklaar. In een voorlopige versie, zoals bijna alles bij ons voorlopig is. Want het verandert vaak weer. Nu loop ik nog veel heen en weer, van huisje naar de buitenkeuken en terug. Goed voor de stappen, al heb ik geen teller. Ook de buitenkeuken wordt langzaam maar zeker meer en gezelliger aangekleed. Dit is het begin. Maar, een goed begin is het halve werk!
De buitenkeuken wordt de centrale plaats in onze wereld op Anara’Lun. Het is zo groot dat het een buitentempel lijkt. Wat zalig om buiten te kunnen koken. Geen hitte binnen – het is al warm genoeg – en geen bakluchten. De bananenpannenkoeken vanmorgen waren heerlijk. Verder moeten we gaan ontdekken hoe het gaat met de beestjes, de wind en al het andere. Het is luxe kamperen zo. En ook hier wordt het steeds een beetje mooier.
Over het zwembad heb ik al eerder geschreven. Daar spring ik straks in. Lekker afkoelen.
